غزل شمارهٔ ۲۶۲

هوش مصنوعی: خوش به حال کسی که به سوی خدا بازگشت و با حق ارتباط برقرار کرد و از هر چیز دیگری دل برید.

هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که از دنیای سرد و بی‌احساس دل بکند و از همه آرزوها و خواسته‌ها چشم بپوشد.

هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که از گرد و غبار دامن خود را پاک کرد و برای زندگی‌اش به یک فرد خاص اکتفا نمود.

هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که از خودش فانی شده و با این کار، جزء ماندگاری حقیقت را در بر گرفته است.

هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که در سختی‌ها استقامت نشان دهد و با جان و دل به عهد و پیمان خود وفادار بماند.

هوش مصنوعی: فرد خوشبخت و عاقل کسی است که لذت‌های موقتی و گذرا را برای دستیابی به لذت‌های پایدار و ماندگار رها می‌کند.

هوش مصنوعی: خوشا به حال آن فرد باهوش که هر دانشی را که کسب کرده، به طور عملی در زندگی خود به کار می‌گیرد و براساس آن عمل می‌کند.

هوش مصنوعی: خوشا به حال آن کسی که با درک درست، مسائل اصلی و فرعی را از یکدیگر تفکیک کرده است.

هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که در تنهایی خود آرامش و انس پیدا کند، همچنان که ایام گذشته بر او گذشته است.