غزل شمارهٔ ۲۰۵

هوش مصنوعی: این دنیا چیزی پایدار و ماندنی ندارد و همه چیز در نهایت به فنا می‌رود و هیچ ارزشی ندارد.

هوش مصنوعی: اگرچه دنیا تماماً در دست تقدیر است و هر چیزی را در بر گرفته، اما در نهایت چیزی در این عالم باقی نمی‌ماند.

هوش مصنوعی: یک نکته‌ای از عالم غیب برایم روشن شد که در دو جهان، جز خداوند، هیچ چیز ارزش واقعی ندارد.

هوش مصنوعی: اگر در راه عشق او بیفتد، آن سر (عشق) دیگر از پا کمتر نیست و هیچ است.

هوش مصنوعی: اگر فقط بخواهیم به عبادت و خدمت بپردازیم، در این صورت نتیجه‌ای از این زندگی‌ها نخواهیم داشت و همه چیز بی‌فایده خواهد بود.

هوش مصنوعی: اگر نه اینکه در عشق او می‌سوزد جان و دل، در وجود این افسرده‌ها چیزی نیست و هیچ‌چیز به حساب نمی‌آید.

هوش مصنوعی: دل، به عشق گلرخان، بی‌مهر و محبت یاری که وفا ندارد، هیچ ارزشی ندارد.

هوش مصنوعی: گفت‌وگو با افراد غریبه تنها باعث احساس دوری و عدم ارتباط می‌شود. به جز آشنایان، هیچ‌کس را در زندگی نمی‌شناسم.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی صحبت کنی، پس از حق صحبت کن. جز کلام خداوند، هیچ چیز دیگر ارزش ندارد.