غزل شمارهٔ ۱۹۳

هوش مصنوعی: من از کنار تو نمی‌روم، چرا که دست تو و دامن تو برای من نوش و شیرینی است. اما من هم در عوض، مانند نیشی در زندگی‌ات هستم.

هوش مصنوعی: هر چه می‌خواهی با من بکن، حتی اگر با تیر به من آسیب برسانی یا جانم را بگیری. من هیچ کنترلی بر خود ندارم، زیرا دست من در اختیار توست و فقط به دامن تو وابسته‌ام.

هوش مصنوعی: وقتی از تو جدا شوم، دامن تو را رها می‌کنم و از کنار تو می‌روم. اما بگو کجا باید بروم، زمانی که دست من فقط به دامن تو می‌رسد.

هوش مصنوعی: بندگی تو برای من کافی است و یاد تو به عنوان همدم من است. هیچ کس جز تو مقصود من نیست و من به دامن تو وابسته‌ام.

هوش مصنوعی: عشق تو راهنمای من است و مهربانی‌ات پشتیبان من می‌باشد. دست تو بر سر من است و من هم به دامن تو چنگ زده‌ام.

هوش مصنوعی: چشمانم به سوی توست و گوشم به صدایت، پایم در راه توست و دستانم در آغوش تو.

هوش مصنوعی: دل من به سمت تو می‌تپد و قوت زندگی‌ام از وجود توست. بوی تو مرا سرمست کرده و اکنون دستم به دامن توست.

هوش مصنوعی: تو قوت روح منی و گنج پنهان منی. تو جان و زندگی منی و در واقع دست من و دامن تو به هم متصل است.

هوش مصنوعی: زیبایی تو برای من مانند باغیست و چهره‌ات مانند گلستان است. محبت تو جان من را زنده می‌کند و دستان من به دامن تو وابسته است.

هوش مصنوعی: محبت تو، وجود من را تشکیل می‌دهد و نام تو همیشه بر زبانم است. تو وصف و بیان من هستی و دست و دامان تو راهنمای من است.

هوش مصنوعی: به اندازه کافی از فضل و نعمتش سخن بگویید و دامن او را طلب کنید. وقتی که این نعمت را به دست آوردید، بگویید که این نعمتی که دارید، از اوست و متعلق به اوست.