بخش ۹ - سفر فریدون و سپاهش از اروندرود تا بیت‌المقدس پایتخت ضحاک

هنگامی که به نزدیکی اروندرود رسید، با رودبانان سلام کرد.

فریدون به رودبان گفت که هم‌اکنون کشتی را آماده کن.

مرا با سپاه خود به آن سو ببر و هیچ‌کس را جا نگذار.

تا با کشتی و قایق هر چه سریع‌تر از این آب عبور کنیم.

نگهبان رود کشتی را نیاورد و فرمان فریدون را گوش نکرد.

او پاسخ داد که ضحاک به من گفته ...

... که بدون مجوز با مهر درست حتی یک پشه هم نباید از این آب بگذرد.

فریدون وقتی این خبر را شنید، به شدت خشمگین شد؛ به گونه‌ای که از عمق دریا هیچ ترسی به او راه نیافت.

در همان لحظه کمر بربست و بر اسب تندرو نشست.

آمادهٔ جنگ شد و اسبش را به آب انداخت.

همه یارانش آماده شدند و به آب زدند.

با اسب هایشان وارد رودخانه شدند و اسب هایشان تا زین به آب فرو رفت (بادپا=اسب)

با روحیهٔ جنگجویی پس از رسیدن به خشکی به سمت بیت‌المقدس حرکت کردند.

آنها که به زبان پهلوی صحبت می‌کردند به بیت‌المقدس کنگ یا جایگاه دِژهوخت(قلعه گفتارنیک) می‌گفتند.

معنای بیت‌المقدس به عربی خانهٔ پاک است که کاخ ضحاک در آنجا قرار داشت

وقتی از دشت نزدیک شهری رسیدند که به دنبال آن آمده بودند ....

فریدون از فاصلهٔ یک میلی کاخی را در میان آن شهر دید ...

 ... که مانند مشتری در آسمان درخشان بود و در همه جایش شادی و آرامش و مهر دیده می‌شد.

... ایوان آن شهر باشکوه‌تر از سیاره کیوان (زحل) بود و گویی که می‌خواست سر به ستاره‌ها بساید.

متوجه شد که آنجا کاخ ضحاک و جایگاه پادشاهان است.

به یارانش گفت کسی که بر خاک تیره چنین کاخ بلندی بسازد ...

... حتماً دانش‌های پنهانی دارد.

باید ما هر چه سریع‌تر اقدام کنیم.

این را گفت و دست به گرز گران برد و فرمان اسب را به عهدهٔ خود اسب گذاشت.

مانند آتش ناگهان جلوی نگهبان کاخ ظاهر شد.

گرز را برداشت و حمله کرد گویی که دارد زمین را از جا درمی‌آورد.

هیچکس از نگهبانان ورودی باقی نماند. سپس فریدون به درگاه خدا نیایش کرد.

فریدون آن جوان کم‌تجربهٔ زورمند با اسب وارد کاخ شد.