بخش ۲

هوش مصنوعی: از گفتار یک دهقان، داستانی را شروع می‌کنم که از گفتارهای قدیمی سرچشمه می‌گیرد.

هوش مصنوعی: از موبد یادگاری بر جای مانده است که رستم یک روز از سپیده‌دم حرکت کرد.

هوش مصنوعی: غم و اندوهی دل او را آزرده کرده است، به همین خاطر به خود تلفن و کمر را محکم بسته و تیرها را در ترکش مرتب کرده است.

هوش مصنوعی: وقتی به سوی مرز توران رو کردم، مانند شیری در دل سرزمین خودم آماده شکار بودم.

 وقتی به مرز توران نزدیک شد، بیابانی را دید که تمام آن پر از گور خر بود.

هوش مصنوعی: چهره‌اش مانند گل درخشان و زیبا بود و وقتی خندید، جلوه‌اش از دور نظرها را به خود جلب کرد.

هوش مصنوعی: با تیر و کمان و چماق و دام، به دشت شکار بروید و شکار کنید.

هوش مصنوعی: از میان خاشاک و خار و شاخه‌های درخت، آتشی روشن شد و به شدت شعله‌ور گردید.

هوش مصنوعی: وقتی که آتش به همه جا گسترش پیدا کرد، یک پهلوان به دنبال درختی رفت تا از آن به عنوان وسیله‌ای برای خاموش کردن آتش استفاده کند.

نره گور را که در دست او هموزن پر مرغی بود را  به ان درخت زد (تا کباب کند )

هوش مصنوعی: وقتی که کباب شد، آن را از هم جدا کرده و خورد، و از مغز استخوانش، خاک و گرد و غبار را بیرون آورد.

هوش مصنوعی: او از خستگی و فشارهای روزگار خوابش برد و در حال استراحت، اسبش را در چراگاه رها کرد.

هوش مصنوعی: سواران ترک با وجود داشتن بدنی قوی و نیرومند، بر دشت‌های وسیع به شکار می‌پردازند و در حال عبور از آنجا هستند.

هوش مصنوعی: یک اسب را در مرتع مشاهده کردند که دور جویبار در حال گردش است.

هوش مصنوعی: وقتی که در دشت، اسب مرا پیدا کردند، به سرعت به سمت او رفتند تا او را به بند بکشند.

هوش مصنوعی: پویان را که گرفتند و به شهر بردند، هر یک از آنها از اسب خود به سمت شهر پریدند.

هوش مصنوعی: وقتی رستم از خواب خوش بیدار شد، دستکشش را برداشت و آماده کار شد.

هوش مصنوعی: در آن مرغزار، از هر سو که نگاه می‌کنی، هیچ نشانی از باران و رطوبت نمی‌بینی.

هوش مصنوعی: غمش بیداد کرد و چون دردی را نیافت، بی‌محابا به سوی سمنگان شتافت.

هوش مصنوعی: او می‌گوید که اکنون باید با سرعت و به صورت پیاده حرکت کنم تا از شرم و ننگ افرادی که تیره‌رو هستند، دور شوم.

هوش مصنوعی: در اینجا سوال می‌شود که اطرافیان چه خواهند گفت وقتی که اسب تهمتن (رستم) در این شرایط به خواب عمیق رفته و جانش را از دست داده است.

هوش مصنوعی: الان زمان آن است که باید به وضعیت نامساعد خود افتخار کرد و تمام غم‌های دل را یکجا به سرنوشت سپرد.

هوش مصنوعی: حال باید سلاح و کمر خود را بسته و آماده کنم تا جایی را پیدا کنم که مناسب باشد.

هوش مصنوعی: او به این ترتیب با درد و رنج بسیار در حال حرکت است، در حالی که جسمش در زحمات و مشکلات به سر می‌برد و دلش در پریشانی و اندوه گرفتار است.