بخش ۱

هوش مصنوعی: اگر طوفانی بیاید، می‌تواند میوه‌ای که هنوز نرسیده است را به زمین بیندازد.

هوش مصنوعی: اگر او ظالم باشد، نامش را دادگر می‌گذاریم و اگر هنرمند باشد، ولی بی‌هنر، به او هنرمند می‌گوییم.

هوش مصنوعی: اگر مرگ حق است و باید رخ دهد، پس چرا این همه ناله و فریاد و بی‌تابی وجود دارد؟

هوش مصنوعی: از این راز، تو از حقیقت وجود خود آگاهی نداری و به دلیل این پرده‌پوشی، راهی به درک آن نداری.

هوش مصنوعی: همه کسانی که در آزمایش و کوشش‌های دشوار قرار گرفته‌اند، به هیچ‌کس اجازه نمی‌دهند که به رازهای خود پی ببرد.

اگر با مرگ به جای بهتری برود و در آنجا آرام شود، [موقوف المعانی]

لحظه مرگ،پیر و جوان مانند آتشی ترسناک از چیزی نمی ترسند.

هوش مصنوعی: در این مکان، توقف و ایستادن معنایی ندارد؛ اگر مرگ به سراغت بیاید، باید با سرعت و جدیت حرکت کنی.

هوش مصنوعی: بر این باور باش که وقتی عدالت واقعی برقرار شود، جایی برای ناله و فریاد باقی نمی‌ماند.

هوش مصنوعی: جوانی و پیری هر دو در نزدیکی مرگ یکسان هستند. مانند برگ‌هایی که درختان ندارند و از بین رفته‌اند.

هوش مصنوعی: اگر دل تو از نور ایمان پر باشد، بهتر است که خاموش بمانی، چرا که تو بنده‌ای هستی.

هوش مصنوعی: این موضوع بر یزدان پنهان نیست، اگر جانت همراه و هم‌نظر با دیو نباشد.

هوش مصنوعی: در زمین تلاش کن، زیرا در نهایت این کوشش‌ها به خیر و نیکی برای تو خواهد انجامید.

هوش مصنوعی: الان می‌خواهم ابتدا به جنگ سهراب بروم، چون او به خاطر کینه‌ای که از پدرش دارد، به میدان آمده است.