بخش ۴ - سقوط جمشید

پس از آن در ایران سر و صدا برخاست و همه جا درگیر شورش و جنگ شد.

روز سفید مردمان ایران سیاه شد و آنها از جمشید روگردان شدند.

فره ایزدی از او دور شد و به بی‌راهه رفت و دچار نادانی شد.

از هر جا کسانی بی آن که اصل و نسب پادشاهی داشته باشند مدعی پادشاهی شدند.

مدعیان سپاه درست می‌کردند و آمادهٔ جنگ می‌شدند و بر علیه جمشید شورش می‌کردند.

کم کم عده‌ای از سپاهیان از ایران به سمت سرزمین عرب‌ها راه افتادند.

آنها شنیده بودند که آنجا پادشاهی پر ابهت و اژدها پیکر حاکم است.

سواران ایرانی به دنبال یک پادشاه جدید به ضحاک رو آوردند.

او را تحسین کردند و شاه ایران نامیدند.

پادشاه اژدهامانند به سرعت به ایران آمد و تاج پادشاهی را بر سر نهاد.

ضحاک از ایرانیان و عربها لشکری پر از پهلوانان جمع کرد.

سپس به سمت تخت جمشید حرکت کرد.

جمشید که اوضاع را نامناسب دید و فهمید که با وجود پادشاه جدید جای او نیست ...

... فرار کرد و تاج و تخت و اموال و سپاهش را برای ضحاک گذاشت.

جمشید با وجود آن که اسماً هنوز پادشاه ایران بود صد سال مخفی بود و کسی او را ندید.

پس از صد سال روزی جمشید آن پادشاه به تباهی رفته در دریای چین دیده شد.

هر چند جمشید صد سال از ترس ضحاک پنهان شده بود اما در نهایت هم از دست او خلاصی نیافت.

ضحاک که جمشید را به چنگ آورد، به او مهلت نداد.

ضحاک جمشید را با اره به دو نیم کرد و دنیا از ترس او خلاص کرد.

زمانه آن تخت پادشاهی و آن همه برو و بیا را از او ربود همچون که کهربا کاه را

چه کسی بیشتر از جمشید پادشاهی کرده بود؟ از آن همه تلاش چه سودی برد؟

در طول هفتصد سال کلی کار خوب و بد کرد.

عمر طولانی به چه دردمان می‌‌خورد وقتی دنیا رازش را برایمان باز نمی‌کند؟

دنیا تو را با نعمت‌ها و خوشی‌ها می‌پروراند و با تو جز به مهربانی سخن نمی‌گوید.

جهان طوری برای تو نعمت و خوشی می‌گسترد که فکر می‌کنی که هیچ وقت به تو چهرهٔ بدش را نشان نمی‌دهد.

با خوشی‌های دنیای خوشحال می‌شوی و به او می‌نازی و رازهای دلت را بازگو می‌کنی.

اما ناگهان دنیا شگفت‌زده‌ات می‌کند و دلت را پر از درد و خون می‌کند.

دلم از این دنیای زودگذر سیر شد. خدایا! مرا زودتر از رنج آن رهایی بده!