بخش ۳۰

هوش مصنوعی: من به تو می‌گویم که با دو تیر زهرآگین به میدان آمده‌ای و هر دو به نوعی بر سر دورهمی ما تأثیر گذاشته‌اید.

هوش مصنوعی: آنها هر نوع جنگی را آزمایش کردند و در نهایت شمشیر هندی را در دست گرفتند.

هوش مصنوعی: پرچم رفیع و بلند تو به من گفت که بیستون باید به حرکت دربیاید.

هوش مصنوعی: هر کدام از شما از او دور شوید، یکی تیغی به سر او زد و او نیز از ترس به خود می‌پیچد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که سینه‌ام پر از عشق و شوق است، دیگر از دشمنان بی‌هیچ ترسی دل را دور کرده‌ام.

هوش مصنوعی: او از اسب پیاده شد و کسی را که بر زین نشسته بود به بند کشید و خود دوباره بر اسب سوار شد.

هوش مصنوعی: یک پلنگ خروشان و سرکش به‌طور برجسته و با قدرت از زمین بلند می‌شود و در دستش یک شمشیر هندی را می‌گیرد.

هوش مصنوعی: پرچم سلطنتی را به دستان خود گرفته و بر آن زمین که بر آن رقصیدم، می‌افشانم.

هوش مصنوعی: همواره شاه پیروز که همیشه کلاهی بر سر دارد که درخشش خورشید را نیز به دوش می‌کشد.

هوش مصنوعی: زمانی که نه ساعت از روز گذشت، هیچ‌کس از ترکان در آن دشت وسیع حضور نداشت.

هوش مصنوعی: کسی که با محبت و نوازش بزرگ شود، سرنوشت خوبی خواهد داشت و زندگی طولانی و خوشی را تجربه خواهد کرد.

هوش مصنوعی: گاهی شادی به سراغش می‌آید و او را غافلگیر می‌کند، اما سپس سختی و ذلت را بر او می‌آورد.

هوش مصنوعی: از باد به ما خبر می‌آید که در دل و گوشه‌ی خانه‌مان ناله‌ها و زاری‌ها به گوش می‌رسد و ستم‌ها نمایان است.

هوش مصنوعی: من به آستانه‌ی جنگ با تورانیان می‌روم و قصد دارم که در میدان نبرد حضور یابم.

هوش مصنوعی: وضعیتی به وجود آمد که دیگر سربازان پیر از سرزمین توران در میدان جنگ دیده نشدند.

هوش مصنوعی: روح‌ها از بدن‌هایشان جدا شدند و تو گفتی که این دنیا را به هیچ‌وجه نمی‌توان ترک کرد.