شمارهٔ ۱۵۹

هوش مصنوعی: دل من که مانند غنچه بسته بود، اکنون به زیبایی و لطافت گل شکفته شده است، انگار که از توبه و پشیمانی، حالتی تازه و سرشار از زندگی یافته است.

هوش مصنوعی: روی پیاله‌ای سرخ رنگ، نشانه‌ای از میخانه‌ای است که دیوارها و درهای آن تحت تأثیر زندگی و زیبایی گلشن قرار گرفته‌اند.

هوش مصنوعی: در جمع یاران، به سادگی و زیبایی شیشه‌ای که در دست است، نشان دهنده‌ی این است که قلبی پر از پشیمانی و عهدهای شکسته در پس آن نهفته است.

هوش مصنوعی: اگر ما به خاطر فکر و دغدغه‌امان نتوانیم در محفل تو حضور پیدا کنیم، آیا لطف و محبت تو که ما را در کنارت نگه داشته، کم خواهد شد؟

هوش مصنوعی: ای دلِ حساس و مغرور، چه فایده‌ای دارد که شکایت کنی؟ چرا که سرشت تو به حدی سخت و مقاوم شده که دیگر نمی‌توانی به نازکی و لطافت سابق برگردی.