شمارهٔ ۱۴۳

هوش مصنوعی: هر جا که بوی موهای محبوبم وجود دارد، هر لب که بخندد، نشان از خوشحالی من دارد.

هوش مصنوعی: پرنده‌ام، ای خدای من، بال‌هایم را گشودم و می‌خواهم پرواز کنم، اما آیا این بار هم که پرواز می‌کنم، در پی آن صیاد که مرا شکار کرده است، می‌روم؟

هوش مصنوعی: من در جستجوی زیبایی‌های سیمرغ و جادویم هستم، هر اثری که در این دنیای بی‌نظیر گم شده است.

هوش مصنوعی: من با صدای ناله‌ام، حتی سنگ را هم می‌شکافم و به دنبال کجاست بیستون؟ زیرا اکنون نوبت من است که همچون فرهاد، به عشق دست زده و راهی را بپیمایم.

هوش مصنوعی: هرچیزی که در وصف زیبایی‌های مو و زلف محبوب گفته‌ام، نشان‌دهنده‌ی مهارت و استادی من در سرودن شعر است.