شمارهٔ ۱۳۴

هوش مصنوعی: دل من به خاطر پیچیدگی‌های زلف تو گرفتار و بی‌تاب است، مانند مسلمانانی که در سرزمین‌های خارجی احساس از خود بی‌گانگی می‌کنند.

هوش مصنوعی: دل من هیچ نگرانی از حرف‌های ناراحت‌کننده و طعنه‌آمیز ندارد، چرا که مانند شیشه‌ای است که در برابر سنگ‌ها امتحان پس داده و مقاوم شده است.

هوش مصنوعی: آن سوی زندگی خوشی و لذت نیست، فقط حسرت و پشیمانی وجود دارد. وقتی به آنجا رسیدم، متوجه شدم که امیدی که داشتم، رنگ و بویی متفاوت دارد و واقعی نیست.

هوش مصنوعی: احوالات دل خوش‌باور را برایت می‌گویم، نگاهی به چهره‌ی آینه بینداز و ببین که چه رنگی دارد.

هوش مصنوعی: چه فایده‌ای دارد که به صلح جهانی بیندیشیم وقتی که دل‌خوشی ما در سایه‌ی لبخند و ابروی یار به جنگی بدل شده است؟

هوش مصنوعی: عمر طولانی و شیرین خضر چه نیکو به کام تلخ ما ریخته که طعمی گوارا ندارد و به نوعی زهرآگین است.

هوش مصنوعی: زمان به سرعت می‌گذرد و نباید به دنبال نام و شهرت باشیم، مخصوصاً اگر در دل غمی وجود داشته باشد که انسان را عذاب می‌دهد.

هوش مصنوعی: کمال و خوبی از خجند به ما رسیده است و سخن‌گفتن درباره‌اش دشوار است زیرا قافیه‌ها کم هستند.