شمارهٔ ۱۳۱

هوش مصنوعی: آه کمانِ کسی که به خاطر تو کشیده شده، تا کجا رفته است؟ چرا که زیبایی و ویژگی‌های تو به گونه‌ای است که دل‌های شجاع را در زره‌ای از عشق می‌پوشاند.

هوش مصنوعی: بیا که عشق و محبت، هیچ پوششی بر تن عاشقان باقی نگذاشته و زیبایی تو چنان است که با قامت آن‌ها هماهنگ و هم‌راستا است.

هوش مصنوعی: ای نسیم، گلی را به روی بلبل بیاور که به خاطر مستی و سرخوشی در حال ناله و فغان است.

هوش مصنوعی: عطر و زیبایی تو در دنیا می‌درخشد و نمی‌داند که احساسات و عشق در دل همچون زعفران در حال جوش و تپش است.

هوش مصنوعی: جوانه‌های امید در آغوش هم، به ما و تو بواسطه‌ی بخشش‌های بی‌پایانش، موجود است. در این میان، آغوش هم دلتنگی‌هایی را نشان می‌دهد.