شمارهٔ ۱۰۰

هوش مصنوعی: عشق ما مانند گلی است که رنگی ندارد و ساغر پر از زهر غم نیز نشان‌دهنده درد و رنجی است که ما تجربه کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: تا کی باید در جستجوی امید باشیم؟ آرزوی ما مانند یک اسب وحشی در حال فرار است و رهایش نمی‌کنیم.

هوش مصنوعی: ای دل و دیده، سرگرمی‌ها و شادی‌ها را از خاطر او دور نکنید، چرا که غم و اندوه ما اکنون به او رسیده است.

هوش مصنوعی: آنچه که از دلایل و علل عشق برای ما باقی مانده، آرزوهایی است که به خاطر عشق در دل‌مان می‌زند و با شوق به خون می‌جوشد.

هوش مصنوعی: در مسیر عشق، هر جا که نگاه کنی، نشانه‌های وجود ما به چشم می‌خورد.

هوش مصنوعی: از خاک پای یار نشانه‌ای به ما رسیده است و زحمات تو چون تِویی در دیدگان ما نمایان است.

هوش مصنوعی: هر گلی که چیده‌ایم، به عنوان یادگاری از حسرت‌های ما، زیبایی تابوت ما را بیشتر می‌کند.