شمارهٔ ۲۲۰

هوش مصنوعی: در شب تاریک و غم‌انگیز، من تنها و بی‌کس هستم، در حالی که رقبای من در پنهان به کمین نشسته‌اند و یارم نیز به دور از دسترس است.

هوش مصنوعی: نه می‌توان برای رفتن امیدی داشت و نه پیام‌آور قابل اعتمادی وجود دارد، پس چه باید کرد؟ کسی که تنهاست، معذور است.