شمارهٔ ۲۴

هوش مصنوعی: آن ساقی که شراب را در جام تو ریخت، تمام حال و هوای مستی و خوشی را نیز در نوشیدنی و لیوان ما جاری ساخت.

هوش مصنوعی: من مانند مژه‌ای هستم که از رشد و نمو باز مانده‌ام و چشمانم ثروتی از ابرهای خشک است که بر سر گیاهان ریخته شده است.

هوش مصنوعی: کسی که به زیبایی و جاذبه خود مغرور است، بیهوده خود را در آتش انداخته است؛ زیرا آبی که از چهره آن درویش نازل شد، خود آتشین بود.

هوش مصنوعی: رفتم تا پاهای سگان تو را ببوسم، زیرا رنگ رخسار گل‌های گلستان حیا را تحت تأثیر قرار داده است.

هوش مصنوعی: غم فهمید که برای صید کردن کلمات زیبا، نیاز به دانه‌ای ندارد، پس آتش و خاکستر را جمع‌آوری کرد و در دام مشکلات ریخت.