شمارهٔ ۲۱۲

هوش مصنوعی: بهشت برای او چه ارزشی دارد وقتی که غم و اندوه در دلش نشسته است و او از دوری محبوبش می‌ترسد، حتی از عذاب دوزخ.

هوش مصنوعی: من و سجده کردن برای بت، از داور و قضا و قدر نترسانید. من عشق را آفریده‌ام و نه چیزی که او ساخته باشد.

هوش مصنوعی: عاشقانی که به فیض عشق نائل آمده‌اند، مانند شهیدانی هستند که در مسیر خود به حقیقت و هدف نهایی نمی‌توانند به هیچ راهنمایی غیر از خودشان دل بسپارند. فقط کسی که جانش را فدای عشق کرده، می‌تواند دیگران را به سمت مقصد واقعی راهنمایی کند.

هوش مصنوعی: به حرف میوه فریبنده اعتماد نکن، چرا که من به آنها امیدی ندارم، حتی سایه‌ای هم از نخل جوان او بر من نمی‌افتد.

هوش مصنوعی: فصیحی به قدری از شدت دوری و جدایی ضعیف و ناتوان شده است که چشمش دیگر تحمل دیدن نور را ندارد.