خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

فرخی سیستانی » دیوان اشعار » رباعیات

شمارهٔ ۱ : بگرستم زار پیش آن کام و هوا

شمارهٔ ۲ : پیوسته همی جفا نمایی تو مرا

شمارهٔ ۳ : گفتم رخ تو بهار خندان منست

شمارهٔ ۴ : این مشک سیه که یار را بالینست

شمارهٔ ۵ : آن مشک سیه که با سمن پیوسته ست

شمارهٔ ۶ : دانم که دلم به مهر تو خُرسندست

شمارهٔ ۷ : این کار نگر که از تو امروز مراست

شمارهٔ ۸ : غم دیدم از آن کس که مرا می باید

شمارهٔ ۹ : پیوسته مرا همی نمایی بیداد

شمارهٔ ۱۰ : هر روز کمان گوشه تو بگراید

شمارهٔ ۱۱ : از زلف تو بوی عنبر و بان آید

شمارهٔ ۱۲ : صد ره گفتم که با من از عهد مخند

شمارهٔ ۱۳ : گفتم که مرا زغم به سه بوسه بخر

شمارهٔ ۱۴ : گویند گرفت یار تو یار دگر

شمارهٔ ۱۵ : چون با یاران خشم کنی جان پدر

شمارهٔ ۱۶ : ای ساده گل و ساده می و ساده شکر

شمارهٔ ۱۷ : گفتم: که بیا وعده دوشینه بیار

شمارهٔ ۱۸ : ای گلبن نو رسیده در باغ بهار

شمارهٔ ۱۹ : یک خانه بتانند به جای اندر خور

شمارهٔ ۲۰ : زلف و خط آن سرو قد سیمین بر

شمارهٔ ۲۱ : صد بار ز من شنیده بودی کم و بیش

شمارهٔ ۲۲ : تا با تو به صلح گشتم ای مایه جنگ

شمارهٔ ۲۳ : یاری بودی سخت بآیین و بسنگ

شمارهٔ ۲۴ : یا ما سر خصم را بکوبیم به سنگ

شمارهٔ ۲۵ : هر چند که از تو بوسه یابم گه بام

شمارهٔ ۲۶ : گر خواسته ای تو از پی خواسته ایم

شمارهٔ ۲۷ : آن روز چه بد که با قضا یار شدم

شمارهٔ ۲۸ : تا در طلب دوست همی بشتابم

شمارهٔ ۲۹ : جستم همه ساله ای پسر کام تو من

شمارهٔ ۳۰ : گویند که معشوق تو زشتست و سیاه

شمارهٔ ۳۱ : خط آوردی رواست بر روی چو ماه

شمارهٔ ۳۲ : با من چو گل شکفته باشی گه گه

شمارهٔ ۳۳ : ای دوست به یک سخن ز من بگریزی

شمارهٔ ۳۴ : ای دوست مرا دید همی نتوانی

شمارهٔ ۳۵ : ای دوست تر، از دو دیده و بینایی

شمارهٔ ۳۶ : از بهر خدای اگر تویی سرو سرای