شمارهٔ ۸۴ - ایضا له

هوش مصنوعی: در کوی خوشی و شراب تا ابد می‌مانم و عاشق و سرمست خواهم بود؛ زیرا از زمان آغازین وجودم به زیبایی معشوقان افتاده‌ام.

هوش مصنوعی: سری به میگساری می‌زنم و همچون مشک، هر لحظه در خراباتی که پر از شراب است، سر به زیر می‌آورم و با عشق به شراب زندگی می‌کنم.

هوش مصنوعی: از درد و غم ناشی از مستی و بی‌خبری، به نزد تو می‌آیم ای ساقی، امیدوارم با یک جرعه نوشیدنی، آرامشم کنی.

هوش مصنوعی: در آغوش میان، رابطه‌ای نزدیک و عمیق وجود دارد، اما برخی می‌گویند که این نزدیکی وجود ندارد. همچنین، حرف‌هایی که در کلام بیان می‌شود، ممکن است با واقعیت فاصله داشته باشد و تو بر این باور باشی که آنچه در زبان گفته می‌شود، حقیقت است.

هوش مصنوعی: دل من را نشکن ای دختر زیبا، زیرا در این میخانه قدیمی، هر سرمستی که بازیگوشی کند، به سرنوشت شکست جام دچار خواهد شد.

هوش مصنوعی: از روزهایی که در خدمت دوستان در میخانه به سر می‌برم، به قدری خمیده و خسته شده‌ام که به خاطر حمل سبوی شراب، به سختی می‌توانم درست بایستم.

هوش مصنوعی: ای زاهد، چرا این همه سختی و ریاضت می‌کشی؟ اکنون وقت آن است که یک جرعه از فنا بنوشی و خود را از قید خودبینی آزاد کنی.