شمارهٔ ۲۸۱ - تتبع میر

هوش مصنوعی: اگر فرهاد و شیرین در زمان من بودند، یکی از آنها به خاطر من شرمنده می‌شد و دیگری از عشق من متاثر می‌گردید.

هوش مصنوعی: اگر مجنون در دشت عشق کنارم بودی، به خاطر آشفتگی‌های دل ویرانم، به جانم آسیب می‌زدی.

هوش مصنوعی: نمی‌گویم که در کوی محبت، از اشک من نهالی برای وصال رشد نکند، زیرا اگر این‌گونه بود، تو از گریه‌های من خبر داشتی.

هوش مصنوعی: هر صبح که چاک گریبانم را می‌زنم، مثل گل می‌شود و اگر آن معشوق در آغوش من بود، بهتر می‌بود.

هوش مصنوعی: هزاران شب را در بیداری سپری کرده‌ام و روزی را به نام تو نگذرانده‌ام. در هنگام جدایی، ای کاش آن چهره زیبا و بی‌رحم مهمان من بود.

هوش مصنوعی: اگر گاهی ناز و لطافت خود را با باز کردن چشمانت نشان دهی، آن زیباروی، من را که در حیرت و شگفتی از زیبایی‌اش هستم، به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد.

هوش مصنوعی: اگر وفا در دل انسان‌های نیکو وجود داشت، تو ای انسان فانی، هرگز یار از میان بی‌وفاها نمی‌بود، بلکه از آن‌ها بودی.