شمارهٔ ۲۴۰ - مخترع

هوش مصنوعی: هرچند که شب گذشته به خاطر دوری از محبوبم تب و داغی احساس می‌کردم، اما سوز و شعله‌ای که امشب دارم، بیشتر و شدیدتر است.

هوش مصنوعی: درد و ضعف من بسیار شدید و خطرناک بود. اگر تو می‌آمدی، من به طوری آماده جان دادن بودم که می‌توانستم همه‌چیز را برای آخرین لحظه‌ام ترتیب دهم.

هوش مصنوعی: در زمان جدایی و فاصله از تو، روح من بی‌قالب و بی‌حیات بود.

هوش مصنوعی: اگر در می‌خانه به دوستان صمیمی نزدیک شدم، عیب ندارد، چون من هم از همان نوشیدنی‌ها می‌نوشیدم.

هوش مصنوعی: من در خواب دیروز، به خاطر فکر کردن به مژه‌های او آرامش نداشتم، زیرا در دل خود احساس زخم‌های زیادی از نیش‌های عقرب، در پیرهنم داشتم.

هوش مصنوعی: غم و درد درونم هرگز کم نشده، چون آبی که بر لب داشتم، فقط بخشی از یک درد بود و نه آنچه که باید به آرامش برساند.