شمارهٔ ۲۱۷ - مخترع

هوش مصنوعی: وقتی از دور با حسرت او را می‌بینم، راهی نیست که بتوانم به نزدیکی‌اش بروم و با او باشم.

هوش مصنوعی: از اشک من، آستین او نیز مرطوب شد، زمانی که او از کنارم گذشت.

هوش مصنوعی: اگر تندباد خشم او به شدت به پاخیزد و به دور کوی او بچرخم، بی‌توجه به قهر و عصبانیتش، باز هم در آنجا می‌مانم.

هوش مصنوعی: من به دنبال یک بار دیدنش هستم و از آن زمان تاکنون هر روز در انتظار او و در خطر غم و اندوه به سر می‌برم.

هوش مصنوعی: من به هزار نیاز احتیاج دارم و هر کدام از این نیازها بیشتر از آن ناز و لطفی است که به آن معشوق نازنینم ابراز می‌کنم.

هوش مصنوعی: به امید اینکه شاید روزی به هدفم برسم، تمام عمرم را با این آرزو گذرانده‌ام.

هوش مصنوعی: زاهد معتقد به دنیا و دارایی‌های فانی، چگونه می‌تواند از عشق تو دوری کند، در حالی که سرنوشت من این چنین رقم خورده است؟