شمارهٔ ۲۰۲ - تتبع خواجه

هوش مصنوعی: بهار تازه را به شادابی و نشاط خود جشن بگیر و مانند ابری که در آسمان به صدا درمی‌آید، سرود زندگی و خوشحالی را سر بده.

هوش مصنوعی: چند بار باید از دور و نزدیک به چرخش آسمان و تحولات آن فکر کنیم؟ این تحولات مانند یک دور شراب در جهان مادی، ما را به تفکر وادار می‌کند.

هوش مصنوعی: اگر به دنبال پاکی و صداقت هستی و آرزوی تو از خداوند خالص است، باید نگاهت را به چهره‌ی پاک معشوق معطوف کنی و آن را با چشمی صاف و دل‌پاک بنگری.

هوش مصنوعی: تنم از زهد و تظاهر خسته و دل‌زده شده است. ای عشق، نگاهت را به این کاه و خرمن بی‌ارزش بیفکن.

هوش مصنوعی: تا چه زمانی مستی باعث می‌شود که اینجا گناه ظاهر شود؟ ای خدا، رحمی در دل این کافر بی‌پروا فرست.

هوش مصنوعی: پروردگارا، این زاهد خودپسند که لایق دریافت فیض نیست، تصویری از جام باده به آینه فهم خود بیندازد.

هوش مصنوعی: گل صد برگ زیبایی تو همچون صد پرتو درخشان است که تأثیر آن همه در دل من، چاک‌های بسیاری به وجود آورده است.

هوش مصنوعی: ای ساقی، برخیز و در کاسه طلا، مشروبات شادی‌آور بریز تا من از نوشیدنی‌های تو سرمست شوم.