شمارهٔ ۱۷۲ - مخترع

هوش مصنوعی: اگر ساقی میطرز زیبای گل را در جام بریزد، جان می‌بخشد؛ اما چون زیبایی آن جلوه‌گری کند بر چهره‌ی گلابی، دل را می‌رباید.

هوش مصنوعی: گلی که بر سر راه قرار گرفته، احساس می‌کند که به دلیل زیبایی‌اش، برای دیگران جذاب نیست و عذاب می‌کشد. هر کسی که به زیبایی آن سرو نگاهی بیندازد، زیبایی گل را فراموش می‌کند.

هوش مصنوعی: وقتی که عشق، دلی را آرام و صبور می‌کند، من دچار اضطراب و عدم آرامش در دلم می‌شوم.

هوش مصنوعی: هر شب من و میخانه، تا صبح پر از درد و فریاد، آن دختری که دلبر من است، حال من از زیبایی‌هایش، هر شب به تنگ آمده است.

هوش مصنوعی: دین من سالم نمانده چرا که آن فریبنده با هر نگاهش به کفر در دین من نفوذ می‌کند و با مژگان خود هر لحظه بر اسلام آسیب می‌زند.

هوش مصنوعی: اگر چشم‌ها روشن شوند، اما دل و جان بسوزد، چرا که ای ساقی، چهره‌ات همچون شعله‌ای در جام می‌درخشد و آتش عشق را در دل می‌افروزد.

هوش مصنوعی: اگر کسی در عشق و دوستی واقعی به ریاکاری و ظاهرگرایی روی آورد، هرگز به حقیقتی نزدیک نخواهد شد. اما اگر با شجاعت و صداقت در مسیر از خودگذشتگی گام بردارد، به جایگاهی ارزشمند خواهد رسید.