شمارهٔ ۱۵۹ - تتبع خواجه

هوش مصنوعی: کسی که بخواهد به شیوه رندانه زندگی کند، باید دل خود را به سوی میخانه و جهان ناپایدار بگرداند.

هوش مصنوعی: در شب‌های جدایی ما، نور روشنی نبود؛ اما آن ماه رنگی از چهره‌اش تابید و خوشی و طراوتی را به ما هدیه آورد.

هوش مصنوعی: ای عمر، همچون آهویی به دلم زندگی بده و مرو! چرا که خدا تو را به این طرف آورد.

هوش مصنوعی: مصیبت عشق بر من چیره شده و از طریق چشمان سرزمین خوشبختی را ندیدم، حتی اگر بلاهای سختی هم بر من نازل شود.

هوش مصنوعی: در میخانه و محفل دوستان، هر چه از سفره و مطبخ ماهرترین ها فراهم آمده است، در پیش روی میزبان گسترده شده و در اختیار میهمانان قرار گرفته است.

هوش مصنوعی: اگر تقدیر به ما رضایت داده باشد، بهتر است به تغییرات خوشایند زندگی یا سرنوشت‌مان راضی باشیم، چون هر آنچه که بر ما می‌گذرد، در نهایت از قضا و قدر می‌آید.

هوش مصنوعی: بگوید کسی که به دنیای فانی و زودگذر آمده است، آن ماه زیبا که برای او جذابیت دارد، اما چه کسی می‌تواند رقیب زشت و بدچهره را به کنار خود آورد؟