شمارهٔ ۴۷۸

هوش مصنوعی: شکوفه‌ها ریختند و این باعث شد که من برای او گریه کنم، همان‌طور که غنچه‌ای باز می‌شود. در دلم نیز درد و رنج ناشی از بی‌وفایی او مانند خاری است که به وجود آمده.

هوش مصنوعی: هر جا که گل‌هایی از چمن رویید، بلبلی می‌تواند در دل زمینی که خاکی و بی‌ادعاست، تخم وفا و محبت خود را بگذارد.

هوش مصنوعی: جان بلب رسیده، به آینه‌ای تبدیل شده که تیغ تو در آن نمایان است و این تیغ، راهنمای او به سوی عدم و نابودی است.

هوش مصنوعی: دل مانند دامی است که به طرز فریبنده‌ای بازش می‌نماید و از جنون و دیوانگی‌اش فارغ است. درمان این دل همان عشق و محبت است.

هوش مصنوعی: از تماشای چهره‌ات بی‌هوش شدم، ای معشوق! او به خاطر زیبایی ابروهایت، دعاهایش را به تو تقدیم می‌کند.