شمارهٔ ۳۳۰

هوش مصنوعی: از جان من درباره‌ی معشوقم سوال کن، چون کسی که غافل است نمی‌داند این حرف‌ها به چه درد من می‌خورد.

هوش مصنوعی: هر قطره‌ی اشکی که می‌ریزد، مانند نوری در تاریکی شب، نمایانگر داستانی است. برای فهمیدن این داستان، می‌توانی از چشم‌های گریان من بپرسید.

هوش مصنوعی: آن کسی که دلش را به وعده‌ی دیدار تو سپرده است، می‌تواند از حال دل سوخته و سوزان من بپرسد.

هوش مصنوعی: من خودم به خاطر یک یا دو لیوانی که نوشیدم به حال بدی افتادم، ای دوست، از میهمانی که داشتم بپرس چگونه حالم است.

هوش مصنوعی: گلابی را بردار و به یاد معشوق خود، شمع روشن کن و از کلبه غم‌هایم بپرس.

هوش مصنوعی: خون من نشانه‌گری بی‌گناهی است که وقتی خنجر را در زندان من می‌کشی، باید از من بپرسی.

هوش مصنوعی: خوشی و زیبایی ماه و نور می تو حلال و مایه‌ی روزی من است، از عذاب و سختی شب جدایی‌ام بپرس.

هوش مصنوعی: از نگرانی و جلب خواسته‌های خود دست بردار و به جای آن، راهی را پیدا کن که به دربار پادشاه من برسد.