مقطعات
میرزاده عشقی
»
دیوان اشعار
»
مقطعات
شمارهٔ ۱ - چشمت کور! : خیال خواجگیت بود، بر تمام جهان
شمارهٔ ۲ - آهن پرنده! : در قرن بیستم بشود، آدمی سوار
شمارهٔ ۳ - عید خون : ای بشر! مظهر ظرافت شو
شمارهٔ ۴ - خانه بیگانه! : امان از خویش را بیخانه دیدن
شمارهٔ ۵ - روش ناپسند : ای دغل! با همه کس، ناکسی اظهار مکن
شمارهٔ ۶ - تمثال عشقی : مکش که بیهده این نقش می کشی نقاش
شمارهٔ ۷ - جام عمر : الا ای مرگ! در جانم درآویز
شمارهٔ ۸ - کابینه نیم بند! : در نخستین روزهای اسفندماه هزار و سیصد و یک خورشیدی که کابینه مرحوم حسن مستوفی (مستوفی الممالک) متزلزل شد، نخست وزیر مزبور در برابر مخالفتهای دسته مخالف که دولتش را «کابنیه نیم بند» نامیدند به سختی ایستادگی کرد و شب هفدهم اسفندماه در مجلس شورای ملی با اکثریت شصت و چهار رأی تثبیت شد، عشقی فردای آن شب به هواخواهی این کابینه «سرمقاله قرن بیستم» را به نام «کابینه هفت جوش» نوشت که دولت وقت به رغم مخالفین هفت جوش گردید. ضمنا این قطعه را همان شب سرود و روز بعد انتشار داد که ساعت سه دیشب کابینه با اکثریت شصت و چهار رأی تثبیت گشت. قطعه ذیل فی البدیهه سروده شده:
شمارهٔ ۹ - در لباس نیستی : عشقی ار مجهول، چون اسرار عالم زیستی!
شمارهٔ ۱۰ - راه نجات : دانه با خاک چو پیوست، سری پیدا کرد
شمارهٔ ۱۱ - دولت رنجبر : اعلان زوال سیم و زر خواهم داد
شمارهٔ ۱۲ - سایه مرد : مر تو را ای مرد! زن خوش سایه است
شمارهٔ ۱۳ - سیاست انگلیس : نازم به گویبازی مردان انگلیس
شمارهٔ ۱۴ - دو بیت از یک غزل : عشقی به خدا همان که می گفت: خدای:
شمارهٔ ۱۵ - عید قربان : مرا عزاست نه عید! این چه عید قربان است؟
شمارهٔ ۱۶ - افتخار شاعر : سوگند به مردی، ار پی زر گردم
شمارهٔ ۱۷ - گردون من : دل پر خون من را کس ندارد
شمارهٔ ۱۸ - لزوم انقلاب : این ملک، یک انقلاب می خواهد و بس
شمارهٔ ۱۹ - مناعت طبع : مرا اگر زر و سیم و ثروت دنیا؟
شمارهٔ ۲۰ - نام نیک : من این پیری! جوانی را نخواهم
شمارهٔ ۲۱ - نمایندگان ریاکار : رند شیادی که دارایی وی