رباعی شمارهٔ ۱۳۶

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی بیان می‌کند که لطف و محبت تو، حمایت کننده کسانی است که بی‌سر و پا هستند و احسان تو به عنوان قدرتی نیکو، هم برای پادشاهان و هم برای گداهاست. یعنی، مهربانی و بخشش تو، به همه انسان‌ها، از هر قشری، مدد می‌رساند.

هوش مصنوعی: من اگر شما را نخواهم، مانند گدای فقیر و بی‌سند و مدرک هستم. لطفاً به من عطا و بخشش کنید.