غزل شمارهٔ ۹۴

هوش مصنوعی: کسی که غم تو را از زندگی‌اش دور کند، خوشبختی‌اش همیشه سرگردان و آشفته خواهد بود.

هوش مصنوعی: کسی که به راهنمایی و لطف تو هدایت شده باشد، جز در آستانه تو راهی نمی‌داند.

هوش مصنوعی: کسی که عشق تو را پذیرفته، جانش را فدای تو می‌کند و غم تو را از او می‌گیرد.

هوش مصنوعی: عاشق وقتی از کنار خانه تو می‌گذرد، جانش را فدای وفاداری به تو می‌کند و حتی فدای سگ درب خانه‌ات می‌شود.

هوش مصنوعی: با وصل و پیوند، به دیگران بگو که عاشقان را از درد و رنج جدایی نجات دهند.

هوش مصنوعی: دل من که به تو وابسته است و به خاطر هنرت جانش را داده، در دوری از چهره‌ات نمی‌تواند تحمل کند.

هوش مصنوعی: یک عطر و بویی از کوچه و محله خود پخش کن تا یک صبح زود به دل‌ها برساند.

هوش مصنوعی: این شخصی که مرده به نظر می‌رسد، با عشق تو زنده می‌شود و از عشق تو به گونه‌ای می‌پوشد که گویی هیچ کس از او خبر ندارد.

هوش مصنوعی: اجازه نده که دل شکسته و خسته عراقی بدون محبت و عشق تو روزهایش را بگذراند.