غزل شمارهٔ ۶۹

هوش مصنوعی: چقدر باید سختی و بی‌وفایی تو را تحمل کنم؟ این روزها هم می‌گذرد. مدت زیادی است که درگیر مصیبت توام، اما این هم به پایان خواهد رسید.

هوش مصنوعی: زندگی‌ام گذشت و فقط نفس آخرم باقی مانده است. شاد باش، چون از بی‌نفقه‌هایت، این دوران نیز خواهد گذشت.

هوش مصنوعی: ای محبوب، تو می‌آیی و لحظه‌ای به من توجه می‌کنی و سپس می‌روی. جانم فدای تو، این لحظه نیز خواهد گذشت.

هوش مصنوعی: هر کسی که به خواسته و آرزویش از تو برسد و این فقیر از نعمت‌های تو بی‌نصیب بماند، این وضعیت نیز گذرا خواهد بود.

هوش مصنوعی: ای دوست، تو مدام به من ناسزا می‌گویی، اما من برای تو دعا می‌کنم و می‌دانم که این وضعیت هم می‌گذرد.

هوش مصنوعی: به در خانه‌ات می‌آیم، اما تو نمی‌گذاری از آنجا بگذرم. دور سرای تو، همه چیز این‌طور ادامه خواهد داشت و نیز این روزها می‌گذرد.

هوش مصنوعی: دل من به سمت کوی تو رفت، اما دوباره ناامید برگشت. شنیدم که تو به من خوشامد نگفتی، اما این روزها هم خواهد گذشت.

هوش مصنوعی: زمانی که فکر می‌کردی به من علاقه‌مندی؛ اکنون نظر و احساس تو تغییر کرده است. اما این وضعیت نیز مانند گذشته، به زودی تغییر خواهد کرد.

هوش مصنوعی: چقدر می‌توانم ظلم و بی‌مهری تو را تحمل کنم؟ این بی‌مهری تو مثل یک روز گذراست و بالاخره تمام می‌شود.