بخش ۳۷ - کشتن مختار

هوش مصنوعی: گفت: ای کسی که از دنیا غافلی، زیبایی چهره‌ات نیز به سرنوشت بدی دچار خواهد شد.

هوش مصنوعی: فرمان دادند که او را بر دار بزنند و او که به سرعت از دنیا رفته بود، به وسیله کمندی محکم‌ او را نگه داشتند.

هوش مصنوعی: سالار کشور کمان خود را به زه کشید و یکی از تیرهایش را به سوی بدگمان شلیک کرد.

هوش مصنوعی: این جمله به این معنی است که وقتی کسی بر چشمان او نشسته و از دقت و توجه او فرار کرده، نتیجه‌ای که به او می‌دهد عاقبت نیکو نیست. در واقع، این جمله به نوعی به رفتار یا تصمیم‌هایی اشاره دارد که ممکن است به عواقب خوبی منجر نشوند.

هوش مصنوعی: پس از آن، با شدت و شدّت او را زیر تیر قرار دادند، به فرمان مختار که به عنوان فردی با بخت خوش شناخته می‌شود.

هوش مصنوعی: وقتی که اسبی به آتش می‌افتد، بدن جهنمیان را در آن آتش می‌سوزانند.

هوش مصنوعی: سپس عمر و حجاج را به سوی امیر بردند، در حالی که خوار و ناتوان و اسیر بودند.

هوش مصنوعی: او محافظ آب فرات بود؛ ای کاش هرگز از آتش نجات نمی‌یافت.

هوش مصنوعی: وقتی مختار بر او نگریست، به جلاد دستور داد که او را ببر.

هوش مصنوعی: به کسی که او را می‌شناسی، بگو که به این افرادی که کشته شده و سوخته‌اند، کمک کند.

هوش مصنوعی: به دستور جلادی، سر خود را تسلیم کرده و او را برد و کشت و سپس بدن او را سوزاند.

هوش مصنوعی: پس از آن، حکیم طفل نژند به این نتیجه رسید که سردار ایمان از کار خود دست کشید.

هوش مصنوعی: در مقابله با او، کسی که بی‌هراس و بدون ترس است، مانند شیری خشمگین، نعره می‌زند و به شدت می‌تازد.

هوش مصنوعی: به او گفت: ای فرزند اهریمن، تو کاری کردی که هیچ کافری از عهده آن برنمی‌آید.