بخش ۱۰۸ - خواهش فرمودن حضرت امام زین العابدین (ع) از یزید و نپذیرفتن آن پلید

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی که من بدون گناه باشم، با ظلم و جفا نمی‌توانم بپذیرم.

هوش مصنوعی: این زنان را به مردی قابل اعتماد بسپار که آنها را از اینجا به یثرب برساند.

هوش مصنوعی: بد کرداری به او گفت که وقتی از این جا بگذری، دیگر نمی‌توانی دوباره چهره پدر را ببینی.

هوش مصنوعی: من به خاطر تو و کارهایی که با تو دارم، همیشه در دل احساس سنگینی و دغدغه می‌کنم.

هوش مصنوعی: دیگر اینکه از من درباره کشته شدن خودت سؤال کردی، باید بگویم که از امروز به این موضوع فکر می‌کنم.

هوش مصنوعی: من از خون تو نوشتم، حالا از این مسیر دستت را برای یادآوری شکستت دراز کن.

هوش مصنوعی: زنان باید به تو بازگردند، زیرا این کار در غیر از تو مجاز نیست.

هوش مصنوعی: از دارایی شما، هر آنچه که دشمن ببرد، من همان مقدار را دو برابر به شما بازمی‌گردانم.

هوش مصنوعی: اگرچه چیزی که در دست داری ممکن است کم و بیش باشد، اما بدان که هر بخش از آن به دست یک نفر است.

هوش مصنوعی: پادشاه در پاسخ گفت که ما به ثروت تو نیازی نداریم.

هوش مصنوعی: خداوند پاک، ما را بی‌نیاز کرده‌است و بنابراین دنیا در نظر ما ارزشی ندارد و مانند توده‌ای خاک به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: در هر زمان، کلید ثروت و نعمت‌های الهی در دستان ماست.

هوش مصنوعی: در بین آن چیزی که این سپاه از ما دزدید، یک چادر و لباس تمیز وجود داشت.

هوش مصنوعی: رشته‌ای که وجود زهرا (س) را به هم پیوند می‌دهد، مانند پود و تار به کاخ علی (ع) مربوط است که پر از نعمت‌های الهی و قدرت است.

هوش مصنوعی: یکی از گوهرهایی که از آن شخص بود، در آن مال وجود داشت و این درست نیست.

هوش مصنوعی: که نباید به دست بیگانگان نزدیک شوی، چون زنجیری از شیر بر گردن آنهاست.

هوش مصنوعی: دیگر اینکه کسی را که می‌گویی نمی‌بینی، او همان پادشاه دادگر است که به تو کمک خواهد کرد.

هوش مصنوعی: اگر فکر می‌کنی که من از سلطان خودم دور هستم، حتی اگر کوه‌ها هم میان ما حائل شوند، باز هم ارتباط ما قطع نخواهد شد.

هوش مصنوعی: او این را گفت و به سوی پادشاه رفت و چهره‌اش را نشان داد و به شدت ناله کرد.

هوش مصنوعی: او گفت: سلام و درود زیادی از من برای تو، ای داور و راهنمای من.