شمارهٔ ٨۵۵

هوش مصنوعی: ای فرزند هنرمند و نور چشمم، حقیقتا که وجود تو برای من همچون جان است و هیچ ناراحتی را احساس نمی‌کنم.

هوش مصنوعی: دل من به خاطر دوری از تو پر از شور و اندوه شده است. کاش می‌توانستم دوباره به وصال و نزدیکی تو دست یابم.

هوش مصنوعی: روزهایی که پر از حسرت و درد به پایان می‌رسند، برای من کافی است که تو را با چهره زیبت ببینم.

هوش مصنوعی: رفتی و من به خاطر تو از سرزمین خود فاصله گرفتم. درمیان این قفس تیره و تار، اگر تو نبودید، اکنون پرهایم سوخته و نابود شده بود.

هوش مصنوعی: اگر بتوانم تو را ببینم و زندگی‌ام جاودانه بماند، این تنها در صورتی ممکن است که بر اساس تدابیر غیرممکن باشد.

هوش مصنوعی: دل من یک سخن خاصی را به اطمینان آورده، زیرا در این شعر، دلسوزی فرصتی برای بیان احساساتش یافته است.

هوش مصنوعی: در روزی که به وصال تو رسیدم، مانند شکر بود و در شب فراق، تنها به خیال تو راضی بودم.