شمارهٔ ٧۶٠

هوش مصنوعی: تو پیشوای عالی‌مقام و نیکوکارانی، خود به ذاتت هنر و فضیلت را به‌دست آورده‌ای.

هوش مصنوعی: ابر که مانند قلمی است، جواهرات درخشانی را از خود می‌پاشد، شبیه به صدفی که دهنش پر از مرواریدهای زیباست و در انتظار کسی است که آن‌ها را ببیند.

هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و جاذبه خاص خطوط و نقوش می‌پردازد؛ یعنی از خوش‌خطی و زیبایی نقش‌ها می‌گوید که به قدری دل‌انگیز است که هر نقطه‌ای از آن به مانند سطحی پر از خوشبویی و لطافت است. به نوعی، زبان به تحسین زیبایی خط و اثر آن بر دل و جان می‌زند.

هوش مصنوعی: دیگر از یاورانم که مانند بخت در کنار تو هستند، از دیگران روی گردانده‌اند و فقط به تو وابسته‌اند.

هوش مصنوعی: یکی از عزیزان چند برگ به من داد و بر روی آن به فکر و نظر بلند تو اشاره‌ای به سمت ما کرده است.

هوش مصنوعی: من تنها این چند صفحه سفیدی از اشعارم را برای تو دارم و به امید تو نامه‌ای را آماده کرده‌ام.

هوش مصنوعی: به خاطر فرمان تو، اشعار خود را برای تو به اثبات رساندم و آنچه را قبلاً داشتم، به گونه‌ای جدید نگاشتم.

هوش مصنوعی: من تو را به اینجا فرستادم و عقل‌ام به من می‌گوید که تو بارها از این ساده‌دل‌ها کرده‌ای.

هوش مصنوعی: شما مانند بازرگانی هستید که برای به دست آوردن سود به بصره می‌رود و سرمایه‌اش را از خرما فراهم کرده است.

هوش مصنوعی: تو همچون فرشته‌ای هستی که از ابن یمین عبور کرده‌ای و بر روی کلماتی که دیو او بر او نقش بسته، می‌گذری.