شمارهٔ ۴٢٩

هوش مصنوعی: سر افاضل عالم، امام عبدالحی، درخشش و نیکویی خاصی دارد که مانند قطرات گهربار از قلم او سرازیر می‌شود، و این زیبایی و ارزش از باران فراوان و پُر برکت سرچشمه می‌گیرد.

هوش مصنوعی: تو از میان افراد با دانش و فضل کسی هستی که به کمال در هنر شعر رسیده‌ای و برتر از دیگران قرار داری.

هوش مصنوعی: تو هستی که با قلم زرین، شکل تو را در عمق دریا به تصویر کشیدی و از دل تاریکی قیر رنگ، آن را بیرون آوردی.

هوش مصنوعی: آسمان اگرچه هزاران چشم دارد که به دنیا می‌نگرند، اما هیچ‌کدام جز با چشم‌های خودت نمی‌توانند حال و وضعیت تو را ببینند.

هوش مصنوعی: زمانی که انسان از غیرت و شجاعت سخن می‌گوید، کلامش به اندازه‌ای شیرین و دلنشین می‌شود که حاسد را در می‌آرود، مانند این‌که شکر در شیر حل شود و طعم را تغییر دهد.

هوش مصنوعی: اگر هنر، با بابت حق و ستایش تو، از ضمیر ابن یمین نقصی ایجاد کند، با این حال مهم نیست.

هوش مصنوعی: نگران نباش؛ ذهن او به آرامش نمی‌رسد. تو از مقام و بزرگی خود بگذر و به کوچک‌ترین مسائل اهمیت نده.