برگردان به زبان ساده
دوش با خود نفسی مصلحت دنیا را
میزدم هندسه ئی در بدو در نیک امور
هوش مصنوعی: دیروز، در تنهایی خود به فکر مسایل دنیا و چگونگی بهبود اوضاع بودم و به نظرم میرسید که باید نقشهای برای انجام کارهای خوب بکشم.
گاه میساختمی بر که و حوضی که در او
جز بکشتی نکند خیل خیالات عبور
هوش مصنوعی: گاهی برای خود حوضی میساختم که فقط در آن کشتی خیالات و آرزوهایم شنا کند و هیچ چیز دیگری در آن جریان نداشته باشد.
گه بصحرای هوس از پی نظار گیان
باغها ساختمی متصل دور و قصور
هوش مصنوعی: گاهی در دشت آرزوها به دنبال دیدارهای زیبا بودم، در حالی که باغها و عمارتهای دور و نزدیک را ساخته بودم.
گاهشان کردمی از حور چو فردوس برین
ز آنکه فردوس برین خوش نبود بی رخ حور
هوش مصنوعی: به گاههایی مشغول میشدم با حوریان، چون بهشت برین، زیرا که بهشت برین بدون دیدن چهره حوریان خوشایند نبود.
ناگهان گفت بگوش دل من هاتف غیب
کز جهان بیخبری بس که شدی مست غرور
هوش مصنوعی: ناگهان صدایی از غیب به گوش من رسید که میگفت در این دنیا از غفلت و بیخبری چه اندازه مغرور شدهای.
رخت بر بند ازین خانه ظلمانی خاک
نور پاکی وطنت نیست بجز عالم نور
هوش مصنوعی: لباسهایت را از این خانه تاریک و خاکی بکن، زیرا دیگر در اینجا جز نور معنوی وطن واقعیات وجود ندارد.
بود پیش از تو فراوان چه صدور و چه عظام
وین زمان نیست بجا غیر عظامی ز صدور
هوش مصنوعی: قبل از تو خیلی از افراد بزرگ و برجسته وجود داشتند، اما در حال حاضر تنها در وجود مردان بزرگ میتوان به جاهایی که شایسته است، اشاره کرد.
خانه ئی بر گذر سیل درین کهنه رباط
بچه کار آید ازو خانه خدا گشته نفور
هوش مصنوعی: در اینجا به تصویر کشیده میشود که خانهای در مسیر سیل قرار دارد و به رغم کثرت و کهنگی، برانگیخته میشود که ممکن است در آینده به کار بیاید. اما در عین حال، هنگامی که بر اثر بلایا، چنین جایی به محلی برای عبادت تبدیل شود، در نظر پروردگار مطلوب نیست و این نشاندهنده بیاحترامی به مکانهای مقدس است.
خانه در عالم وحدت طلب ای ابن یمین
تا بار کانش ز دوران نرسد هیچ فتور
هوش مصنوعی: ای ابن یمین، در پهنه وجود، خانهای بساز که در آن وحدت و یگانگی است. تا زمانی که بار این خانه از گذر زمان آسیب نبیند و دچار نقص نشود.
