شمارهٔ ۴٠٢

هوش مصنوعی: به آسمان تیره نگاه کن که چگونه با چشم‌های سرخ و شوخی‌اش با من که چهره‌ام کبود است، بازی می‌کند.

هوش مصنوعی: در این دنیا، من با صبر و شکیبایی در حال گذراندن روزگار هستم. این سرنوشت من است و از تو می‌خواهم که انتظار نداشته باشی که من بیشتر از این تحمل کنم.

هوش مصنوعی: این چرخ دنیا به خاطر عطش و پرستش‌اش، کار من را خراب می‌کند و از آن غصه، حتی برای افرادی که محنت‌زده‌اند، کم نمی‌شود.

هوش مصنوعی: اینجا اشاره به این است که فردی که به من ظلم و بدی می‌کند، رفتارهایش به دیگران چنین نیست و نشان می‌دهد که با من به گونه‌ای خاص و ناپسند رفتار می‌کند. به عبارت دیگر، این رفتار ناپسند تنها مختص به من است و او با دیگران اینگونه نیست.

هوش مصنوعی: اگر مهمان به خانه‌ام بیاید، از خجالت نمی‌توانم سرم را بالا بگیرم و احساس می‌کنم مثل یک گناهکار در درونم رنج می‌کشم.

هوش مصنوعی: این زمان کسی که در کار دنیا فعالیت می‌کند، در حقیقت تنها به خاطر غم آب و گیاه است و جز این، از دل‌ nature هیچ دغدغه‌ای ندارد.

هوش مصنوعی: عملکرد و موفقیت تو تنها از طریق طلب و درخواست از خدا به دست می‌آید و نه از پیروی و امید به کسی دیگر، حتی اگر آن فرد یک امیر یا پادشاه باشد.