شمارهٔ ٣٩٨

هوش مصنوعی: ای نسیم صبحگاهی، از جایی که لطف تو در آنجا مشهود است، با زیبایی و لطافت بگذر و از دربار شاهی که در آسمان است، دور شو.

هوش مصنوعی: تاج پادشاهی و دین که از روز نخست وجود علی به او تعلق دارد، همیشه با جوانی بخت در کنار او بوده و تجربیات و عقل پیران، راهنمای اوست.

هوش مصنوعی: خسرو جمشید، پادشاهی است که از همان ابتدای حکومتش، خداوند به او داد و برکت داده است و هر چه به ذهنش می‌رسد، مانند هیچ کس دیگری نیست.

هوش مصنوعی: من آن شخصی هستم که از بلندی، به تو درود می‌فرستد و شعر من بر روی صفحه سپید مه، با مشک نوشته شده است.

هوش مصنوعی: هر وقت نام نیک تو را در شعر بخوانم، فکر می‌کنم چطور می‌توانم از آن نام به شایستگی یاد کنم و ذهنم همچنان مشغول این موضوع خواهد بود.

هوش مصنوعی: برای به دست آوردن بیشتر از آنچه داریم، باید در قید و شرط‌ها دقت کنیم، اما نظر پادشاه این است که نمی‌توان از مسیری که برای ما مشخص شده، منحرف شد.

هوش مصنوعی: وقتی خداوند هر چیزی را که بخواهی به تو عطا کند، باید با اراده و قوت قلبی در برابر چالش‌ها ایستادگی کنی و به لطف ابن یمین، از او کمک بگیری.