شمارهٔ ٣٨۶

هوش مصنوعی: ای نسیم صبحگاهی، لطفاً از طرف من پیامی برای یوسف بیاور.

هوش مصنوعی: به درگاه تو آمده‌ام، پیش از این که ذهنم با هزاران زیبایی و جذابیت پر شود.

هوش مصنوعی: خودت را دست کم نگیر. اگر انتظار داری که دیگران به تو توجه کنند و از ویژگی‌هایت بهره‌مند شوند، باید خودت نیز ارزش‌ها و دستاوردهای خود را بشناسی و بپذیری.

هوش مصنوعی: پس از آن، دوباره توانسته‌ام در محیط هنر کسی را تربیت کنم که از آن زیبای قبلی بهتر است.

هوش مصنوعی: زمانی که کسی در فن بیان و بلاغت به کمال و مهارت برسد، وقت آن رسیده است که خود را نشان دهد و استعدادهایش را بروز دهد.

هوش مصنوعی: اگر کسی از پرده بیرون بیاید و خود را نشان دهد، محبوبش از هر طرف به او توجه می‌کند و محبتش نسبت به او بیشتر خواهد شد.

هوش مصنوعی: من نگران این هستم که ناگهان چیزهای نامرغوب و بی‌کیفیت به دست افرادی برسد که خواهان آن هستند.

هوش مصنوعی: اگر بعد از این، او هزاران شور و شر به وجود آورد، من در این زمینه مسئولیتی نخواهم داشت.

هوش مصنوعی: ای دلبر با جوانی چه می‌کنی و چه لذتی می‌بری، که از شب‌های تاریک عطر و زیبایی‌ات می‌وزد؟

هوش مصنوعی: من آنچه را که در ظاهر نشان می‌دادم، به تو عرضه کردم و از این به بعد می‌فهمی که توبه کردن به چه معناست.