شمارهٔ ١٩۵
ابن یمین
»
دیوان اشعار
»
قطعات
»
شمارهٔ ١٩۵
هر که را دسترس بنقره و زر
باشد و بهره بر ندارد هیچ
وانکه بر آب زندگانی خویش
تخم خیرات می نکارد هیچ
ابر او بر زمین تشنه دلان
خشکسال کرم نبارد هیچ
صفر باشد بپیش ابن یمین
صفر را کس چه میشمارد هیچ
نقد او بر محک صرافان
بپشیزی عیار نارد هیچ
شمارهٔ ١٩۴: هر که دارد کفاف عیش چنان
شمارهٔ ١٩۶: منت ایزد را که هستم با قناعت همنشین
اطلاعات
وزن:
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
قالب شعری:
قطعه
منبع اولیه:
ویکیدرج
تعداد ابیات:
5
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
هر که را دسترس بنقره و زر
باشد و بهره بر ندارد هیچ
هوش مصنوعی: هر کس که به طلا و نقره دسترسی داشته باشد اما از آن بهرهای نبرد، هیچ چیز ندارد.
وانکه بر آب زندگانی خویش
تخم خیرات می نکارد هیچ
هوش مصنوعی: کسی که در زندگیاش به انجام کارهای نیک نمیپردازد، در واقع بیفایده و بیثمر است.
ابر او بر زمین تشنه دلان
خشکسال کرم نبارد هیچ
هوش مصنوعی: ابر او بر زمین تشنه دلان نمیبارد و در این خشکسالی، کرم و رحمت نخواهد بود.
صفر باشد بپیش ابن یمین
صفر را کس چه میشمارد هیچ
هوش مصنوعی: اگر عدد صفر را به پیش ابن یمین ببرید، کسی این صفر را حساب نمیکند و هیچ ارزشی برای آن قائل نمیشود.
نقد او بر محک صرافان
بپشیزی عیار نارد هیچ
هوش مصنوعی: نقد او تنها بر اساس معیارهای درست و قابل اعتماد ارزیابی میشود و به هیچ وجه تحت تأثیر دیگران قرار نمیگیرد.