شمارهٔ ۳۲۴

هوش مصنوعی: ای پروردگار، چه کسی در این دنیا مانند تو زیبایی دارد؟ تویی که لب‌هایی شیرین و قیافه‌ای خوش‌فرم داری، همچون یک سرو و سمن، و چهره‌ات به زیبایی درخشان است.

هوش مصنوعی: هر انسانی که با محبت و خوبی دیگران سر و کار دارد، هرگز نمی‌تواند به سادگی از خوبی‌هایش فاصله بگیرد. در واقع، روح و جان انسان‌ها تحت تأثیر لطف و محبت قرار می‌گیرد و این ارتباط عمیق نمی‌تواند به آسانی از بین برود.

هوش مصنوعی: وقتی که نور چهره‌ات وجود دارد، چرا باید به ماه نگاه کرد؟ با وجود نور آفتاب، نیازی به ستاره نیست.

هوش مصنوعی: آرایش ابرو و زیبایی آن را با زیبایی ماه نو مقایسه نکن، زیرا ابروی تو به اندازه‌ای از زیبایی برخوردار است که در برابر آن، کوهی مانند نعل مرکب به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: بسیاری از روزها را به خاطر غم تو سپری کرده‌ام و به یاد آن شبی که با تو بوده‌ام، شب‌ها را بیدار می‌مانم.

هوش مصنوعی: ما هر صبح با اشک و آه، در انتظار زلف‌های تو همچون شب، زندگی می‌کنیم.

هوش مصنوعی: همیشه در آرزوی آمدن تو هستم و از خدا سپاسگزارم که جانم را به تو می‌سپارم، حتی اگر دلم به تبی دچار شود.

هوش مصنوعی: یک شب خیال تو بر لبانم نشست و من به خودم گفتم که هیچ بهره‌ای از تو جز یک روح سرزنده در لبانم ندارم.

هوش مصنوعی: در سفر چگونه سختی‌ها را متحمل می‌شود ابن یمین وقتی که روز وداع تو را می‌بیند و دلش مانند یک عقرب می‌تپد.