شمارهٔ ۱۷۲

هوش مصنوعی: دل به عشق معشوق صبر می‌آورد، اما جان آدمی به فرار از درد و رنج می‌اندیشد و از ظلم او همواره در حال گریز است.

هوش مصنوعی: ای دل دیوانه، تو در دام موهای او گرفتار شده‌ای. هزاران بار به تو گفته‌اند که از این هیجان و جنجال دوری کن.

هوش مصنوعی: اگر کسی با دشمنی قوی روبرو شود و نتواند در برابر او تحمل کند و کوشش نماید، بهتر است که از آنجا دور شود و فرار کند.

هوش مصنوعی: جان من که از ارتباط با معشوق زنده بود، اکنون به خاطر دوری و جدایی آشنا نیست و احساس اجتناب در من به وجود آمده است.

هوش مصنوعی: هرگز از عشق معشوقم دور نمی‌شوم، حتی اگر مانند خاک و زمین بی‌ اراده و بی‌ ارزش شوم. از ترس اینکه او را از دست بدهم، هرگز از دلبر فرار نخواهم کرد.

هوش مصنوعی: وقتی دیدم که اشک‌ها و چهره‌ام، نقره و طلا را از من دور کرد، هیچ‌کس جز او را نمی‌توان یافتی که از نقره و طلا بگریزد.

هوش مصنوعی: اگر ممکن باشد از عشق او به دلخواسته‌ام برسم، باید با شجاعت و بی‌پروا به جنگ مشکلات بروم و از ترس دست بردارم.