شمارهٔ ١٨ - قصیده ایضاً له

هوش مصنوعی: ای کسی که به رازهای آسمان‌ها پی می‌بری، فکر روشنت منبع نورهایی است که سعادت‌های درونت را نمایان می‌سازد.

هوش مصنوعی: تو مانند یوسف مصری هستی که در همه سرزمین‌ها محبوب و مورد احترام است. مقام والای تو امیر و صاحب خزائن دنیا است.

هوش مصنوعی: ای میر محمد، تو آن کسی هستی که در مردانگی و شجاعت، کم نظیر هستی و مانند علی در دوران خود نداری.

هوش مصنوعی: در عرصه نبردی که دشمن تو در آن حاضر است، تو مانند زاغی در گوشه‌ای پنهان شده‌ای و در عین حال به تیرکمان خود یکی از دشمنان را هدف گرفته‌ای.

هوش مصنوعی: هر وقت که تیر و سنان را به سوی دل دشمن نشانه بری، حتی اگر آن دشمن از آهن و سنگ باشد، چنان نرم و لطیف می‌نماید که گویی از حریر است.

هوش مصنوعی: درخشندگی تو فراتر از توصیف‌هاست و با لطف و بخشش الهی، مقام و ارزش من را نشان داده‌ای.

هوش مصنوعی: در میان جمع شاد و سرخوش باش، مانند بهشتی که در آن شادی و خوشحالی برقرار است. بگذار عطر خوشی تو، حتی حورهای بهشتی را به شعف وادی شگفتی بکشاند.

هوش مصنوعی: از خوشه انگوری که به نام پروین شناخته می‌شود، عجیب نیست اگر در میهمانی‌های شاداب تو را به نوشیدن عصیرش دعوت کنند.

هوش مصنوعی: هر کسی که به چهره‌ات نگاه کند، جوانی را در بخت خود احساس می‌کند و از دانش تو که تجربه‌ات را نشان می‌دهد، بهره‌مند می‌شود.

هوش مصنوعی: در تربیت خویش تلاش کن، زیرا از بندگی چنین آدمی نمی‌توانی فرار کنی.

هوش مصنوعی: این بیت به معنای این است که از وجود و زیبایی‌های دنیا لذت ببریم و در عین حال به معنای بزرگتری نظر داشته باشیم. همچنین، اشاره به اهمیت روحیه‌ی استقامت و حمایت در مواجهه با چالش‌های زندگی دارد. در واقع، درک عمیق‌تری از جهان و تجربه‌های گوناگون می‌تواند ما را در مسیر پیشرفت و رشد یاری دهد.