غزل شمارهٔ ۸۰

هوش مصنوعی: ای دل، بشارت بده که آرامش روح به تو می‌رسد. ای جان، شاد و زنده شو، زیرا بوی محبوب به ما می‌رسد.

هوش مصنوعی: به سلامت تو ای انسان! دوران بدبختی‌ات به پایان رسید و اکنون خبرهایی خوب از یزید به گوش می‌رسد که مژده‌ای از رضوان را با خود دارد.

هوش مصنوعی: ای کسی که در سرای اندوه زندگی می‌کنی، سر بلند کن و آماده باش که بوی پیراهن یوسف، که به سرزمین کنعان می‌آید، به گوش تو می‌رسد.

هوش مصنوعی: ای نسیم، تو فرش نرم و زیبا را آماده کن، زیرا هر لحظه مانند هدهد که به درگاه سلیمان می‌رسد، خبرهای ویژه و ارزشمندی می‌آید.

هوش مصنوعی: ای گل خوش‌بو، شادی و طراوتت را حفظ کن، زیرا صدای پرنده‌ای خوش‌آواز به گوش می‌رسد که نشان از خوشی و شادکامی مردم دارد.

هوش مصنوعی: چمن برای خوشحالی دلش، قد بلند سرو را با آن همه جذابیتش نمی‌سنجد و از او می‌خواهد به خود ببالد و با تکبر قدم بردارد. سرو زیبای سرزنده و پرغرور در حال نزدیک شدن است.

هوش مصنوعی: صبح امید به آرامی آغاز می‌شود و تاریکی شب در حال از بین رفتن است. در این لحظه، خورشید تابان به زودی به آسمان می‌آید.