شمارهٔ ۱۴

هوش مصنوعی: شب فرا رسید و من دوباره به یاد دوست به درد و غم او برگشتم، با حالتی که سرم را روی دستم گذاشته‌ام و چشمانم پر از اشک است.

هوش مصنوعی: دل من از هر اشکی که از چشمانم می‌چکد، مانند زخم عمیقی است که نشانه‌ای از درد و رنج من بر جای گذاشته است.