بخش ۲۵ - اظهار ارادت و اخلاص تاک به گل

هوش مصنوعی: به گل گفت: ای تاک، تو در میان چمن همچون شیرینی هستی و ما همه کسانی هستیم که کوه‌ را می‌شکنیم.

هوش مصنوعی: ما همه مثل درختان سرو و شمشاد و بید و چنار هستیم که به عنوان بندگان و خدمتگزاران، وظیفه خود را به انجام می‌رسانیم.

هوش مصنوعی: همه ما به عشق و خدمت تو آماده‌ایم و تمام توجه‌مان به سخنان تو معطوف است.

هوش مصنوعی: تمامی ما عاشق تو هستیم و در این عشق شاد و مسروریم، همان‌طور که همه ماهی‌ها در آب شفاف تو شنا می‌کنند.

هوش مصنوعی: ما همه در حال نشئه از شراب تو هستیم و مانند مسافران پیاده‌ای که در کنار تو در حرکتیم.

هوش مصنوعی: امروز در باغی که متعلق به پادشاه است، از رحمت خود نگاهی به ما بینداز.

هوش مصنوعی: اگر از ما اشتباهی سر بزند، نباید بر ما خشمگین باشی.

هوش مصنوعی: باید از اشتباهات ما بگذری و دیگر به یاد گذشته‌ها نیفتی.

هوش مصنوعی: اگر بلبل گناهی کرده، بدون فکر و تردید او را ببخش.

هوش مصنوعی: خطای بندگان عادت خداوند است که عفو و بخشش را نثار آن‌ها می‌کند. پس لطف کن و ببخش آنچه که او را به اشتباه انداخته است.

هوش مصنوعی: ترحم بر حال ضعیفان کار خوبی است و اگر کسی شراب بخورد، نوشیدن آن از پیاله‌های مختلف هم زیبا و دلنشین است.