شمارهٔ ۳۱۷

هوش مصنوعی: من امروز نه خسته و درمانده‌ام به خاطر عشق تو، بلکه از همان ابتدا و از روزی که به عشق دچار شدم، گرفتار شدم.

هوش مصنوعی: گفتم از پی زیبایی‌ها نرو، اما او پاسخ داد که فکر می‌کنم تو این را به طور قطع قبول کرده‌ای که من مختار و آزاد هستم.

هوش مصنوعی: اجازه بده تا خودم سرنوشت خودم را رقم بزنم. اگر قرار باشد دچار مشکل شوم، حداقل به من اختیار بده که به انتخاب خودم ادامه دهم و نتیجه‌اش را بپذیرم.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس در انجام کارها آزادی و اختیار ندارد؛ اما من از وضعیت تو باخبرم، حتی اگر تو از کار من اطلاعی نداشته باشی.

هوش مصنوعی: من به نوعی به دوست خود وابسته‌ام، و هر جا که او بخواهد یا مرا به سمت خود بکشد، ناچاراً به آن سمت می‌روم.

هوش مصنوعی: گاهی اوقات مرا به سمت راست می‌برد و گاهی به سمت چپ. گاهی به من احترام می‌گذارد و گاهی مرا بی‌ارزش می‌کند.

هوش مصنوعی: کسی که با عشق به موفقیت و خوشبختی رسیده، چرا از حال من و رازهای قلبم اطلاعی ندارد؟