غزل شمارهٔ ۱۴۷۵

هوش مصنوعی: اتفاق باعث می‌شود که هر مشکلی آسان شود، در غیر این صورت، با تدبیر و فکر نمی‌توان حتی کوچک‌ترین مشکل را حل کرد.

هوش مصنوعی: اگر به محبوبیت علاقه‌مندی، لازم است که خود را در شرایطی قرار دهی که شناسایی نشوی، زیرا دنیا نمی‌تواند آنچه را که پرنده‌ای افسانه‌ای نشان می‌دهد، به نمایش بگذارد.

هوش مصنوعی: آرزو به وجود آمدن چیزی را از طریق نفی ما به وجود آورد و هر چیزی که از نشانه‌های مجنون کم کرد، بر محبوبه‌اش لیلی افزود.

هوش مصنوعی: دل پاک و صاف تو به خاطر تهمت‌ها و حسادت‌های دیگران تیره و کدر شده است، همان‌طور که رنگ آب به خاطر فشار و ضربه‌های امواج، به رنگ کبود در می‌آید.

هوش مصنوعی: افرادی که به دلیل کبر و حسد از زیبایی‌ها و خوبی‌ها آگاه نیستند، به خودشان آسیب می‌زنند و دچار عذاب می‌شوند. آن‌ها همچون خاکی که از قبرها به بیرون ریخته می‌شود، در چشمان حسودان و بدخواهان قرار می‌گیرند.

هوش مصنوعی: در این جا، سخن از راحتی و آسایش در یک مجلس یا جمع است که بر اثر برطرف شدن خواسته‌ها و آرزوها به دست آمده است. به این معنا که وقتی از خواسته‌های خود دست می‌کشیم و به یکدیگر نزدیک می‌شویم، آرامش و آسایش بیشتری احساس می‌کنیم. در این حال، چشمانمان به خواب رفته و از کوشش و تلاش بی‌مورد دست کشیده‌ایم.

هوش مصنوعی: حسن ویژه و بی‌نظیر بیدل فقط به تصویر خود، یعنی آینه، وابسته است و باید زوایای منفی و ناپسند را از آن پاک کرد تا زیبایی‌اش بهتر نمایان شود.