شمارهٔ ۳۱

هوش مصنوعی: چه خوب است روی محبوب که مانند آن ماه درخشان را هیچ کس ندیده است.

هوش مصنوعی: من آگاه نبودم، ای دوستان، که دل مرا دزدید و برد آن بی‌نظیر.

هوش مصنوعی: من در حالتی ناآرام هستم و درد شدیدی در وجودم حس می‌کنم. چیزی در دل و جانم وجود دارد که به یقین می‌دانم.

هوش مصنوعی: در دوری او می‌سوزم و هیچ آرامشی برایم باقی نمانده است. در حیرت و سردرگمی به سر می‌برم، همانند کسانی که در عذاب و رنج هستند.

هوش مصنوعی: دوست در درد و رنج عشق تو بسیار ناله می‌کند. ای جانان، او را محکم در آغوش بگیر.