شمارهٔ ۷۰ - شاه حریص ترجمهٔ یکی از قطعات فرانسه

هوش مصنوعی: این چه چیزهایی است که برای جنگ آماده شده‌اند؟ همین کشتی و این مبارزان جنگی.

هوش مصنوعی: یکی از افراد باهوش و آگاه که همدل و هم‌فکر «پیروس» بود، به او این حرف را گفت.

هوش مصنوعی: من قصد دارم به سمت روم بروم، زیرا سال‌هاست که در جستجوی چیزی هستم که آنجا پیدا می‌کنم.

هوش مصنوعی: چرا به او گفت، به خاطر پیگیری و دقتش، استاد دانا و خردمند او را ستایش کرد.

هوش مصنوعی: این نظر درباره‌ی این است که آیا این نظر شایسته‌ی دستگاه و نظام سکندر است یا اینکه باید به یک شاه و پادشاه مربوط باشد.

هوش مصنوعی: چه کار می‌توانیم بکنیم وقتی که به حقیقت پی می‌بریم؟ او گفت که همه چیز از ما شروع می‌شود و همه فرسودگی و خاکی که داریم، از خود ماست.

هوش مصنوعی: فرزانه گفت که در این مورد شکی نیست که همه ما به نوعی یک جزء هستیم.

هوش مصنوعی: آیا کار به پایان می‌رسد؟ پاسخ منفی است! از این به بعد بار و بنه‌ام را به سیسیل خواهم برد.

هوش مصنوعی: همین کشتی و سپاه بسیار به زودی «سراکوش» را از جایش بیرون خواهد کرد.

هوش مصنوعی: دیگر گفت: آیا همه چیز تمام شد؟ پاسخ داد: نه، زیرا ما با آب و باد پیوند داریم.

هوش مصنوعی: هر زمانی که بادی از سمت درست بوزد، کافی است، زیرا تا زمانی که خاک «کارتاژ» باز باشد، راهی وجود دارد.

هوش مصنوعی: اکنون، بگو که ای بندگان شاه، حقیقت این است که ما همه جهان را خواهیم جستجو کرد.

هوش مصنوعی: ما به سوی بیابان‌های لیبی و شن‌های روان می‌رویم تا دامن قیروان را ترک کنیم.

هوش مصنوعی: ما به سرزمین مصر و حجاز می‌رویم و از آنجا به سمت رود گنگ می‌شتابیم.

هوش مصنوعی: وقتی که از رود گنگ گذشتیم، سرزمین جدیدی متعلق به ما شد.

هوش مصنوعی: پس از آن می‌خواهیم به سرزمین توران برویم و از کنار رود جیحون بگذریم تا به پشت کوه‌های چین برسیم.

هوش مصنوعی: زمانی که این بخش بزرگ از جهان به دستور پادشاه بزرگ وارد شد،

هوش مصنوعی: به فرمان ما، کارهای دنیا چگونه پیش می‌رود و چه دستوری از سوی پادشاه عالم صادر می‌شود.

هوش مصنوعی: وقتی به پیروزی و خوشحالی می‌رسیم، می‌توانیم بخندیم، بنوشیم و استراحت کنیم.

هوش مصنوعی: آزاد مرد به او گفت: حالا می‌توانیم این کار را انجام دهیم.

هوش مصنوعی: اگر بخواهی هر چه می‌خواهی بگویی، بهتر است که از درگیری و دشمنی پرهیز کنی، چون ممکن است کسی به تو بگوید که این کار را نکن.

هوش مصنوعی: شنیدم که پند وزیر را نپذیرفت و به سوی روم رفت پادشاه «اپیر».

هوش مصنوعی: او دچار یک شکست بزرگ شد و به سمت خانه‌اش روانه شد.

هوش مصنوعی: او می‌خواست به‌زور دنیا را به‌دست آورد، اما دنیا او را به زندان قبر فرستاد.

هوش مصنوعی: خوبان و افراد باهوش نصیحت‌های زیادی ارائه داده‌اند، اما کسی نیست که به حقیقت آن‌ها گوش دهد و به آن عمل کند.

هوش مصنوعی: واقعیت به هیچ وجه درون یک سخن نمی‌گنجد، پس چه کسی می‌تواند بداند که کسی از این حقیقت دور است؟

هوش مصنوعی: حقیقت به هیچ کس با شفافیت و وضوح نشان داده نشد؛ به همین دلیل، صحبت‌ها و گفتگوها شکل دیگری به خود گرفت.

هوش مصنوعی: اگر به حقیقت واقف شوی، کلامت طولانی و عمیق خواهد بود، اما در واقعیت به اختصار می‌چرخد و به سادگی بیان می‌شود.

هوش مصنوعی: بهار با دیدن یک ذره از حقیقت، به آن نزدیک شد و از ذات خود جدا گردید.

هوش مصنوعی: وقتی انسان از خود رها شود، جاودانه می‌شود و به مانند ذره‌ای می‌گردد که همسفر خورشید است.